دوران پس از زایمان (نفاس)

نفاس، بازه زمانی پس از زایمان است که طی آن تغییراتی که در دوران بارداری رخ داده، پسرفت می‌کند. مثلاً جراحات زایمان، چه کوچک و چه بزرگ، نیز باید ترمیم شوند. دوره نقاهت بدن شما بین شش تا هشت هفته طول می‌کشد. باید تا جایی که ممکن است عجله نکنید و خود و فرزندتان را غرق در ویزیت دکتر و قرار پزشکی ننمایید. در آرامش، بیشتر با هم آشنا شوید. پیوندی عاطفی که اکنون بین شما و نوزاد در حال شکل‌گیری است، برای همزیستی آینده شما مهم است. قابله (ماما) شما را در این دوره جدید و هیجان‌انگیز زندگی، همراهی می‌کند. بیمه درمانی، هزینه‌های تعداد مشخصی از جلسات مشاوره حضوری و تلفنی را پوشش می‌دهد. در صورت تمایل، قابله (ماما) حتی تا پایان دوره شیردهی از شما مراقبت خواهد کرد. قابله (ماما) می‌تواند تا نه ماهگی نوزاد به والدینی که به کودک خود شیرخشک می‌دهند، سر بزند. شش تا هشت هفته پس از تولد، او معاینه نهایی را نیز انجام می‌دهد. نتایج این معاینه در صفحه 16 پرونده مادر ثبت می‌شوند.

تولید شیر در بدن مادر

چند روز نخست پس از زایمان را نفاس اولیه می‌نامند. در این مدت، شیر مادر قوام گرفته و جایگزین شیر غلیظ روزهای اول او یعنی شیر پیشینشیر آغوز (شیر پیشین) Vormilch شیر آغوز که شیر اول یا کلستروم نیز نامیده می‌شود، شیر مادر از دو تا پنج روز اول است. این شیر زرد رنگ و غلیظ حاوی مواد مغذی زیادی است. شیر آغوز با وجود نسبت بالای اجزای مهم، به راحتی هضم می‌شود و به طور ایده آل برای نیازهای نوزادان طراحی شده است. اگرچه نوزاد بلافاصله پس از تولد می‌تواند مقدار کمی بنوشد، آغوز تمام مواد مغذی لازم را برای او فراهم می‌کند. می‌شود. «شیر پیشین» حاوی مواد مغذی و آنتی‌بادی‌های مهمی است و هضم آن برای گل‌نوشکفته شما آسان است. برای بسیاری از خانم‌ها، ‌آن ثانیه‌ای که فرزند خود را برای نخستین بار روی سینه می‌گذارند، لحظه زیبایی است. با این حال، گاهی اوقات زمان بیشتری لازم است تا شیردهی خوب پیش برود. اگر با مشکلات شیردهی مواجه شدید، قابله (ماما) در خدمت شماست.

ترشحات زچگی

زمانی که رحم شما در حال ترمیم است، متوجه خروج ترشحاتی از واژن خود خواهید شد. این خروج مایعات، ترشحات زچگی نامیده می‌شود. در این دوره، آنچه از دوران حاملگی در رحم باقیمانده، خارج می‌شود: به عنوان مثال بافت‌های باقیمانده یا بقایای یک ماده مومی پنیری شکل و سفید رنگ به‌نام ورنیکسروکش پنیری Käseschmiere روکش پنیری که ژله میوه‌ای یا ورنیکس نیز نامیده می‌شود، ماده سفید رنگ موم مانندی است که نوزادان در بدو تولد با آن پوشانیده شده‌اند. این لایه آنتی باکتریال از پوست نوزاد در دوران بارداری محافظت می‌کند و روند زایمان را آسان می‌کند. عمدتا از آب و چربی‌های مختلف تشکیل می‌شود. پس از زایمان، نوزاد را از عفونت، سرما و از دست دادن رطوبت محافظت می‌کند. که بدن نوزاد را در دوران بارداری می‌پوشاند. دوره ترشحات زچگی بین دو تا شش هفته طول می‌کشد. رنگ و قوام مایع ترشح شده، هفته به هفته تغییر می‌کند.

رعایت بهداشت در دوران پس از زایمان (نفاس)

در دوران نفاس باید به نظافت توجه ویژه‌ای داشته باشید. نکته مهم این است که میکروب‌ها وارد رحم زخمی شما نشوند. چرا که ورود میکروب‌ها به رحم، می‌تواند منجر به عفونت‌های وخیم شود. می‌توانید از داروخانه، پدهای بهداشتی بعد از زایمان که مخصوص زائوهازائو (زچه) Wöchnerin اصطلاح زائو به مادرانی گفته می‌شود که در دوره نفاس (زچگی) قرار دارند. این دوره معمولاً شامل هشت هفتها اول پس از تولد نوزاد است. در دوره نفاس مادر و نوزاد روند تغذیه با شیر مادر را یاد می‌گیرند و پیوند متقابل خود را تقویت می‌کنند. در زنی که به تازگی زایمان کرده است (نفساء)، رحم عقب می‌نشیند و آسیب‌های احتمالی زایمان بهبود می‌یابد. برای مادر و نوزاد، این زمان استراحت است. یک قابله (ماما) از آنها مراقبت کرده بطور مرتب به آنها سر می‌زند. است، تهیه کنید. ضمناً باید قسمت بیرونی واژن خود مرتباً را با آب ولرم بشویید. در این مورد دقت کنید که آب به داخل نفوذ نکند و از ژل دوش یا شوینده‌های دیگر برای تمیز کردن دستگاه تناسلی خود استفاده نکنید. اگر دچار پارگی پرینه یا اپیزیوتومی شده‌اید، باز هم رعایت بهداشت مهم است. باید به جراحت این ناحیه توجه خاصی داشته باشید. حمام کردن در وان، مانعی ندارد. با این حال، باید مدت زمان حمام کامل، کوتاه باشد. این موضوع از مرطوب شدن محل جراحات زایمان جلوگیری می‌کند.

احساس درد در هنگام اِجابتِ مزاج و یبوست

در دوران نفاس، هنوز هم ممکن است مشکلات آزاردهنده‌ای پیش بیاید. اما برای هیچکدام جای نگرانی نیست. به عنوان مثال، در چند روز اول پس از زایمان، بسیاری از زنان اجابت مزاج ندارند. آنها می‌ترسند که استفاده از سرویس بهداشتی باعث درد شود یا زخمی که پس از پارگی پرینه یا اپیزیوتومی ایجاد شده است، دوباره باز شود. اگر شما نیز همین مشکل را دارید و یبوست بیش از پنج روز طول کشید، با پزشک یا قابله (مامای) خود مشورت کنید. اغلب روش «تنقیه» یا استفاده از ملین‌های ملایم توصیه می‌شود.

عرق کردن و ریزش مو

مدتی زمان می‌برد تا هورمون‌های بدن شما نیز تنظیم و متعادل شوند. به همین دلیل است که مثلاً خانم‌ها در دوران نفاس اغلب عرق می‌کنند. لباس‌های خود را زود به زود عوض کنید تا احساس راحتی کنید و سرما نخورید. این امکان وجود دارد که ریزش موی شدید پیدا کنید. این ریزش مو به این دلیل اتفاق می‌افتد که سطح استروژناستروژن Östrogen استروژن اصطلاح عمومی پزشکی برای هورمون‌های جنسی مختلف است. این هورمون‌ها در تمام بدن انسان یافت می‌شوند، اما نقش مهمی به ویژه در بدن زنان ایفا دارند. استروژن‌ها در تخمدان‌ها، بیضه‌ها، قشر آدرنال و جفت تولید می‌شوند. در میان چیزهای دیگر، آنها بر چرخه زنان، رشد سینه و متابولیسم تأثیر می‌گذارند. شما کاهش یافته است. در دوران بارداری، رشد مو بیشتر می‌شود. حالا بدن شما به تعادل رسیده و موهای اضافی می‌ریزند. اکثراً هورمون‌ها در شش ماه اول پس از زایمان تنظیم می‌شوند. ممکن است کمی بیشتر زمان ببرد تا موهای شما دوباره مثل قبل دربیایند.

نرمش در دوران نفاس

هفته‌های بعد از زایمان، دوره نقاهت شماست. بنابراین اگر دیدید که ورزش برایتان مفید است، ورزش کنید. لطفاً به نیازهای بدن خود و توانایی‌های آن، دقیقاً توجه کنید. تا زمانی که ترشحات زچگی متوقف نشده است، نباید شنا کنید. زیرا ممکن است در آب با عوامل بیماری‌زا یا «پاتوژن‌ها» تماس پیدا کنید.

رابطه جنسی

در اکثر خانم‌ها، مدتی پس از زایمان زمان می‌برد تا دوباره احساس رابطه جنسی داشته باشند. اما اگر احساس جنسی دارید، تا زمانی که ترشحات زچگی تمام شود، باید در حین نزدیکی از کاندوم استفاده کنید. لطفاً بررسی کنید که کدام روش پیشگیری برای شما و همسرتان قابل‌استفاده است، زیرا ممکن است بلافاصله پس از زایمان دوباره باردار شوید.

افسردگی پس از زایمان

معمولاً احساسات مادرانی که تازه زایمان کرده‌اند، متغیر و متزلزل است. گاهی اوقات پس از خوشحالی و شعف زیاد بخاطر تولد نوزاد، حس اندوه به مادر دست می‌دهد. ممکن است روحیه مادر اصلاً به حالت قبل برنگردد. این حالت را افسردگی پس از زایمان می‌نامند. بسیار مهم است که بدانید در این شرایط روحی تنها نیستید. باید فوراً از کسی کمک بگیرید و اول با قابله (ماما) یا پزشک خود صحبت کنید. خود متوجه می‌شوید که چه باید کرد.